W dniu 18 kwietnia 1969 roku Senacka Komisja d/s Nauki, a następnie miesiąc później - 13 maja, Senat Akademicki KUL powołał do istnienia Międzywydziałowy Zakład Badań nad Antykiem Chrześcijańskim. Główną twórczynią tej naukowej instytucji była przybyła z Wilna do Lublina, po krótkim pobycie na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, filolog klasyczny prof. Leokadia Małunowiczówna, wykładowca literatury łacińskiej późnego antyku na Sekcji Filologii Klasycznej KUL. Ona to kierując się pragnieniem realizowania posoborowego hasła powrotu do źródeł chrześcijaństwa, już w połowie lat 60-tych obmyśliła projekt tej instytucji, a następnie przedstawiła swoje plany i możliwość ich urzeczywistnienia ówczesnemu przewodniczącemu Komisji Episkopatu d/s Nauki Katolickiej ks. kard. Karolowi Wojtyle, który nie tylko uznał celowość erygowania takiego ośrodka naukowego, ale udzielił swego błogosławieństwa i obiecał pomoc materialną.
Poparcie tego Autorytetu, liczącego się uczestnika Soboru Watykańskiego II, widzącego w powrocie do wczesnochrześcijańskich źródeł odnowę teologii, który później przyczynił się również do powstania Sekcji Patrystycznej, miało wyjątkowo duże znaczenie. Niemałym wsparciem w realizacji projektu erygowania takiego zakładu był również przybyły z Francji jezuita o. doc. dr hab. Jan Maria Szymusiak, który w 1967 r. został kierownikiem katedry patrologii na Wydziale Teologicznym. Z nim to wspólnie prof. Małunowiczówna, przy wydatnej pomocy ówczesnego dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych ks. doc. Władysława Smolenia, opracowała ramowy projekt oraz regulamin przyszłej placówki badawczej, a następnie mimo wielu przeszkód i oporów niektórych czynników uniwersyteckich, zwróciła się w grudniu 1968 roku do Senatu KUL z prośbą o utworzenie międzywydziałowego zakładu, poświęconego badaniom antyku chrześcijańskiego; zakład ten miał prowadzić swą działalność w trzech kierunkach: naukowo-badawczym, naukowo popularyzacyjnym i dydaktycznym. W swojej działalności miał podlegać bezpośrednio Rektorowi i Senatowi KUL, przed którymi miał składać coroczne sprawozdania. Rektor również miał powoływać kierownika Zakładu, a także wyrażać bezpośrednio zgodę na zatrudnianie pracowników.
Senat KUL erygując 13 maja 1969 r. Międzywydziałowy Zakład Badań nad Antykiem Chrześcijańskim i zatwierdzając przedstawiony regulamin, powołał również na wniosek ówczesnego rektora ks. prof. dra hab. Wincentego Granata pierwsze kierownictwo Zakładu. Pierwszym jego kierownikiem został ks. doc. dr hab. Jan Maria Szymusiak, a jego zastępcą prof. Leokadia Małunowiczówna. Po 2 latach, po bezpowrotnym wyjeździe ks. J.M. Szymusiaka za granicę, kierownikiem Zakładu od r. 1971 do r. 1980 była prof. Leokadia Małunowiczówna, a jej zastępcą - doc. Barbara Filarska. Po śmierci prof. L. Małunowiczówny 1 V 1980 r. trzecim kierownikiem Zakładu do r. 1991 była prof. Barbara Filarska, a jej zastępcą od 22 IV 1986 r. został ks. dr Stanisław Longosz. Czwartym wreszcie kierownikiem Zakładu od 28 VI 1991 r., mianowanym przez rektora ks. prof. dra hab. Stanisława Wielgusa, i pełniącym do chwili obecnej tę funkcję jest ks. Stanisław Longosz.
Od 1 IX 2006 r. zgodnie z decyzją Senatu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Zakład zmienił nazwę na Instytut Badań nad Antykiem Chrześcijańskim
Poparcie tego Autorytetu, liczącego się uczestnika Soboru Watykańskiego II, widzącego w powrocie do wczesnochrześcijańskich źródeł odnowę teologii, który później przyczynił się również do powstania Sekcji Patrystycznej, miało wyjątkowo duże znaczenie. Niemałym wsparciem w realizacji projektu erygowania takiego zakładu był również przybyły z Francji jezuita o. doc. dr hab. Jan Maria Szymusiak, który w 1967 r. został kierownikiem katedry patrologii na Wydziale Teologicznym. Z nim to wspólnie prof. Małunowiczówna, przy wydatnej pomocy ówczesnego dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych ks. doc. Władysława Smolenia, opracowała ramowy projekt oraz regulamin przyszłej placówki badawczej, a następnie mimo wielu przeszkód i oporów niektórych czynników uniwersyteckich, zwróciła się w grudniu 1968 roku do Senatu KUL z prośbą o utworzenie międzywydziałowego zakładu, poświęconego badaniom antyku chrześcijańskiego; zakład ten miał prowadzić swą działalność w trzech kierunkach: naukowo-badawczym, naukowo popularyzacyjnym i dydaktycznym. W swojej działalności miał podlegać bezpośrednio Rektorowi i Senatowi KUL, przed którymi miał składać coroczne sprawozdania. Rektor również miał powoływać kierownika Zakładu, a także wyrażać bezpośrednio zgodę na zatrudnianie pracowników.
Senat KUL erygując 13 maja 1969 r. Międzywydziałowy Zakład Badań nad Antykiem Chrześcijańskim i zatwierdzając przedstawiony regulamin, powołał również na wniosek ówczesnego rektora ks. prof. dra hab. Wincentego Granata pierwsze kierownictwo Zakładu. Pierwszym jego kierownikiem został ks. doc. dr hab. Jan Maria Szymusiak, a jego zastępcą prof. Leokadia Małunowiczówna. Po 2 latach, po bezpowrotnym wyjeździe ks. J.M. Szymusiaka za granicę, kierownikiem Zakładu od r. 1971 do r. 1980 była prof. Leokadia Małunowiczówna, a jej zastępcą - doc. Barbara Filarska. Po śmierci prof. L. Małunowiczówny 1 V 1980 r. trzecim kierownikiem Zakładu do r. 1991 była prof. Barbara Filarska, a jej zastępcą od 22 IV 1986 r. został ks. dr Stanisław Longosz. Czwartym wreszcie kierownikiem Zakładu od 28 VI 1991 r., mianowanym przez rektora ks. prof. dra hab. Stanisława Wielgusa, i pełniącym do chwili obecnej tę funkcję jest ks. Stanisław Longosz.
Od 1 IX 2006 r. zgodnie z decyzją Senatu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Zakład zmienił nazwę na Instytut Badań nad Antykiem Chrześcijańskim
Redaktor: Józef Figiel
Ostatnia aktualizacja: 19.10.2007, godz. 21:55 - Józef Figiel
Ostatnia aktualizacja: 19.10.2007, godz. 21:55 - Józef Figiel