Katedra Chrystologii pod obecną nazwą funkcjonuje niespełna dwa lata, ale faktycznie - jako II Katedra Teologii Dogmatycznej - istnieje na Wydziale Teologii KUL od 1946 roku. Jej pierwszym kierownikiem był ks. prof. A. Krupa, który prowadził jej naukową działalność do 1950 r.
W latach 1952-1970 funkcję kierownika pełnił ks. prof. W. Granat (w latach 60-tych również Rektor KUL). Działalność badawczo-dydaktyczna Katedry miała wtedy za przedmiot m.in. teologię osoby ludzkiej, jedność psychiczną Chrystusa, kwestie epistemologii teologicznej, personalny wymiar wiary, problematykę relacji natury i łaski. Najbardziej znaną i cenioną spuścizną Granata jest jego wielotomowa „Dogmatyka katolicka" wydawana w latach 60-tych.
W roku 1969 biskup pomocniczy lubelski Bolesław Pylak hablitował się na podstawie dorobku naukowego i rozprawy Eucharystia - sakramentem jedności Mistycznego Ciała Chrystusa. Koncepcja teologiczna św. Tomasza z Akwinu (Warszawa 1972) i został kierownikiem II Katedry Teologii Dogmatycznej (do 1976). W 1975 bp Pylak został biskupem diecezjalnym lubelskim i wielkim kanclerzem KUL, a w 2002 arcybiskupem metropolitą lubelskim. Ograniczył wtedy pracę naukową na rzecz kierowania diecezją i metropolią. W latach 1975-1997 abp Pylak inicjował budowę 138 kosciołów parafialnych, 255 kościołów filialnych, rozbudowę 8 kościołów, budowę ok. 300 domów parafialnych i 5 domów rekolekcyjnych, ponadto erygował 142 nowe parafie i utworzył wiele nowych dekanatów. Ponadto opublikował 13 pozycji ksiązkowych i ok. 100 rozpraw naukowych.
Kolejnym kierownikiem II Katedry Teologii Dogmatycznej został ks. Alfons Nossol, który habilitował się w 1977. Pracami Katedry kierował do 1997. Jego osiągnięcia plasują się z pewnością w czołówce dokonań współczesnej teologii europejskiej. Dotyczy to zwłaszcza problematyki chrystologicznej uprawianej w perspektywie integralnej, z uwzględnieniem jej wymiaru soteriologicznego i pneumatologicznego oraz kontekstu ekumenicznego. Ks. Arcybiskup był bądź jest członkiem licznych rad oraz komisji naukowych i ekumenicznych, watykańskich i polskich; jest także doktorem honoris causa kilku europejskich uniwersytetów (m.in. Münster, Moguncja, Opole, warszawska ChAT). W latach 1978-1997 w Katedrze pracował ks. dr F. Szulc. Badania koncentrował na problematyce teologii judeochrześcijańskiej.
Od 1991 roku w Katedrze został zatrudniony ks. J. Szymik. Po habilitacji objął kierownictwo Katedry (od 1.X.1997), która następnie została przemianowana na Katedrę Chrystologii (od 1.II.2002). Działalność naukowa Katedry i współtworzącego ją środowiska jest współczesną kontynuacją dorobku Poprzedników, koncentrując się głównie na integralnie pojętej chrystologii. Prowadzone są również badania dotyczące zagadnień pogranicza teologii i literatury pięknej (szczególnie w zakresie metodologicznym). Kategorią spajającą różnorodność poszukiwań i wątków badawczych oraz centralną hermeneutycznie jest Tajemnica Wcielenia.
Od początku istnienia Katedry obroniono w niej kilkadziesiąt doktoratów i kilkaset magisteriów-licencjatów. Perspektywy badawcze to przede wszystkim rozwijana w modelu integralnym chrystologia kultury i jej pochodne, czyli przez pryzmat mysterium Incarnationis reflektowane obszary styku tego co par excellence teologiczne z tym co najgłębiej współczesne.
Po przejściu ks. prof. J. Szymika na pierwsze miejsce pracy na WT UŚ w 2005 roku, kuratorem Katedry został ks. dr hab. K. Guzowski, prof. KUL. Do katedry przeszli dwaj adiunkci, prowadzący badania naukowe w tym profilu. Ks. dr Leon Siwecki habilitował się w 2008 (Ecclesia universalis - Ecclesia localis. Teologiczne relacje w posoborowej eklezjologii włoskiej, Sandomierz 2008, ss. 549). Ks. dr Janusz Lekan przygotowuje rozprawę habilitacyjną na temat pośrednictwa zbawczego i chrystologii hiszpańskiej.
Ostatnia aktualizacja: 04.01.2009, godz. 11:12 - Krzysztof Góźdź