
19 i 20 grudnia 2008 r. w Polskim Teatrze w Moskwie Scena Plastyczna KUL wystąpiła ze spektaklem Leszka Mądzika pt."Bruzda".
Przedstawienia odbyły się dzięki życzliwości:






19 i 20 grudnia 2008 r. w Polskim Teatrze w Moskwie Scena Plastyczna KUL wystąpiła ze spektaklem Leszka Mądzika pt."Bruzda".
Przedstawienia odbyły się dzięki życzliwości:






Od 6 grudnia 2008 r. w Galerii Sztuki
Sceny Plastycznej KUL w Lublinie (Rynek 8)
można oglądać prace Jana Cybisa.

26 czerwca 2008 r. w Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II Fundacji Janiny i Zbigniewa Porczyńskich w Warszawie ( Plac Bankowy 1) odbyła się uroczystość wręczenia Nagrody Artystycznej im. Włodzimierza Pietrzaka Leszkowi Mądzikowi.
Nagroda została przyznana przez Katolickie Stowarzyszenie "CIVITAS CHRISTIANA" za "całokształt twórczości artystycznej, podejmującej z pasją pytania egzystencjalne człowieka oraz znajdowanie odpowiedzi na nie w przestrzeni sacrum."

31 maja 2008 r. w Muzeum Uniwersyteckim KUL odbyła sie uroczystość wręczenia nagrody specjalnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP Leszkowi Mądzikowi w ramach obchodów czterdziestolecia pracy twórczej Artysty.
Czytaj dalej...

3 maja 2008 r. o godz. 21.00 w Częstochowie w ramach 18 Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater” został zaprezentowany, specjalnie przygotowany przez Leszka Mądzika na ten festiwal spektakl pt. „Tygiel”.
Czytaj dalej...



Leszek Mądzik jest autorem scenografii do „Makbeta" Williama Shakespeare'a. Premierowy pokaz przedstawienia odbył się 31 maja 2007 r. w Teatrze Narodowym w Lizbonie.
Adaptacją i inscenizacją "Makbeta" zajął się były aktor Sceny Plastycznej KUL, na stałe mieszkający w Portugalii Andrzej Kowalski-Pereira.
W styczniu 2007 r. Leszek Mądzik przebywał w Gwinei (Bissau), gdzie poszukiwał aktorów do dzieła Shakespeare'a, a także inspiracji do tworzenia scenografii." Andrzej Kowalski ma wizję, żeby spektakl odbywał się w rytmie muzyki granej na żywo, żeby spektakl miał rytm ruchu, jakby był tańcem. Bo oni muzykę i taniec mają wrodzone, poruszają się w pewnym rytmie, ich sylwetki dosłownie sprężynują jak w tańcu. Dla mnie bardzo ważna jest ta glina, z której budują domy, wypalana. Wnętrza pałacowe będą miały taki cynobrowy, orchowy kolor. Scenografia powinna pulsować przez zbliżanie i oddalanie się. Udział aktorów z Gwinei sprawi, że tematy makbetowskie, zazdrość, żądza władzy, czytane będą przez ich plemienne doświadczenie."
Czytaj dalej...