Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Katedra Metodologii Filozofii

Pracownicy Katedry

Kierownik -  dr hab. Paweł Kawalec
Ks. Józef Herbut, prof. dr hab.
Rafał Paweł Wierzchosławski, dr, adiunkt



Katedra Metodologii Filozofii została utworzona w celu zintensyfikowania badań dotyczących metod filozofii (zwłaszcza klasycznej), określenie ich specyfiki w porównaniu z metodami stosowanymi w innych dyscyplinach wiedzy, zwłaszcza nauce, teologii, itp.

W zakres badań wchodzą następujące zagadnienia:

1. metodologia filozofii (zarówno ta elementarna, jak i złożona), ze szczególnym uwzględnieniem metod stosowanych w tzw. klasycznej metafizyce; relacje filozofii do innych typów wiedzy ludzkiej, a także porównanie ich z innymi metodami stosowanymi w filozofii, jak: fenomenologiczne, semiotyczne, hermeneutyczne, ontologiczne, transcendentalne, scjentystyczne; charakterystyka filozoficznych problemów rozwiązywanych przez dwa uzdolnienia poznawcze: ratio i intellectus.
2. naukoznawstwo, zarządzanie badaniami i rozwojem w jednostkach naukowych zwłaszcza w aspekcie teoretycznych i filozoficznych podstaw naukoznawstwa na potrzeby prac badawczych i rozwojowych prowadzonych w jednostkach naukowych, zwłaszcza systemu B+R. Prace koncentrują się na stworzeniu modelu zarządzania badaniami naukowymi, który spełnia warunki sapiencjalnego kierowania nauką i zintensyfikowaniem uzyskiwania innowacyjnych rezultatów w nauce krajowej. W ramach prowadzonych zadań przewidziane jest dokształcanie pracowników naukowych systemu B+R.
3. filozofia społeczeństwa oraz metodologia nauk społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki: wyboru aparatury pojęciowej w ontologii społecznej oraz znaczenia wspomnianego wyboru w kwestii proponowanego typu wyjaśniania w naukach społecznych; metateoretycznej charakterystyki różnych stanowisk w obrębie współczesnej filozofii analitycznej w sprawie konstytuowania się rzeczywistości społecznej (pojęcie faktu społecznego oraz zagadnienie wspólnotowości; fenomenologii społecznej; dyskusje we współczesnej filozofii politycznej (zwłaszcza neo-republikańska koncepcja wolności i obywatelstwa); racjonalności (irracjonalności) działań społecznych, zwłaszcza w odniesieniu do kategorii uczuć i emocji; 'praktyk społecznych' we współczesnej filozofii analitycznej.
4. analityczna filozofia religii na tle całościowej perspektywy filozofii analitycznej, zwłaszcza analiza funkcji semiotycznych pełnionych przez wypowiedzi języka religijnego np. wypowiedzi modlitewnych, sposoby determinacji teologicznych predykatów, weryfikacja zdań teologicznych; próby nieasertywnych interpretacji języka religijnego: emocjonalistycznej, symbolistycznej, rytualistycznej i mitologistycznej; typy doświadczenia religijnego.